Tworzenie rozdziału 13. Podrozdział 13.3.1

diff --git a/articles/terminallog/Linux.Podstawy.html b/articles/terminallog/Linux.Podstawy.html
index 8991af0bbd315f2c2f0cbb0f2642700a376c84a2..2eda26af11d44293dfcc63576000e7a72dfe5c44 100644 (file)
--- a/articles/terminallog/Linux.Podstawy.html
+++ b/articles/terminallog/Linux.Podstawy.html
@@ -10588,6 +10588,59 @@ bash
           może być dostępne, a powłoka będzie zawsze w mniej lub bardziej
           rozbudowanej formie</em>
         </p>
+        <h2 id="13.2.determinigdisplayserwer">13.2. Określenie mechanizmu wyświetlania</h2>
+        <p>
+          Wiele wiodących dystrybucji może automatycznie instalować środowisko
+          użytkownika, bazując na zawartości obrazu płyty, z którego
+          uruchomiliśmy nasz komputer. Wykorzystując ten system do testowania
+          przykładów z tej książki, i czytając wyżej wymieniony podrozdział
+          możemy zacząć się zastanawiać, z jakiego mechanizmu wyświetlania
+          korzystamy w naszym w systemie. Do ustalenia informacji na temat
+          wykorzystywanego przez nas serwera wyświetlania (tak wiem
+          <em>Wayland</em> nie jest serwer, ale tak będzie prościej do
+          zrozumienia i tak pozostanie do końca tego materiału), wykorzystamy
+          zmienną <code class="code-inline">$WAYLAND_DISPLAY</code>. Jeśli
+          wyświetlenie jej zawartości zwróci jakieś informacje to oznacza, że
+          możemy być nie mal pewni, że korzystamy z prokołu <em>Wayland</em>.
+          Jeśli wyświetlenie jej zawrtości nie zwróci nic, to najpewniej nie
+          jest ona w ogóle zainicjowana, co oznacza że korzystamy z serwera
+          <em>X Window</em>.
+          <!-- Jak będzie distro z waylandem, to się wstawi tu przykład też --->
+        </p>
+        <h2 id="13.3.waylandprotocol">13.3. Protokół Wayland</h2>
+        <p>
+          <em>Wayland</em> jest protokołem pośredniczącym między menedżerem
+               kompozycji a klientem graficznym. Ten system nie posiada jednego
+          dużego pakietu, ale biblioteke protokołu, z której korzystają
+               klienci. Poza tym w skład protokołu wchodzi <strong>referencyjny</strong>
+          menedżer kompozycji Weston, kilka klientów oraz programów 
+          narzędziowych. 
+        </p>
+        <p>
+          <em>Referencyjność <em>Weston</em> polega natym, że nie powinien być
+          on wykorzystywany samodzielnie, natomiast posiada on wszelkie
+          składniki składniki kompozycji i jego zadaniem jest podstawowego
+          interfejsu, który projektancji własnych menedżerów kompozycji mogą
+          analizować i nad podstawie tego poprawnie implementować kluczowe
+          funkcje.
+        </p>
+        <h3 id="13.3.1.compositionmanager">13.3.1. Menedżer kompozycji</h3>
+        <p>
+          Korzystając z <em>Wayland</em>, możemy nie dokońca być świadomi tego
+          z jakiego menedżera kompozycji korzystamy, każde wieksze środowisko
+          wykorzystuje swoje rozwiązanie. Jednak zdobycie tych informacji z
+          systemu jest dośc proste do realizacji. Menedżer kompozycji do
+               komunikacji z klietami wykorzystuje gniazdo uniksowe o nazwie
+          <em>wayland-0</em>. Tę nazwę może kojarzyć z wartości z zwracanej
+          przez zmienną <em>WAYLAND_DISPLAY</em>, bo tym tak dokładnie jest -
+          nazwą ekranu. Przy użyciu polecenia <em>ss</em> wraz z opcjami
+          <em>-xlp</em> wyświetlającymi gniazda uniksowe na których prowadzony
+          jest nasłuch wraz procesami, odpowiedzialnymi za ten nasłuch.
+          <!-- Ogarnąć jakieś distro z Waylandem pod przykład. -->
+        </p>
+        <h3 id=13.3.2.libinput">13.3.2. Biblioteka libinput</h3>
+        <p>
+        </p>
        </div>
                        <p style="margin: 15px; padding: 0; outline: 0;">
                                2022; COPYLEFT; ALL RIGHTS REVERSED;