<h1 id="2.14.routingconcepts">2.14. Koncepcje routingu</h1>
<p>
Routery z założenia nie są wcale skomplikowanymi urządzeniami. Dla
- użytkowników mały firmy lub użytkowników domowych przygotowano
+ użytkowników małych firmy lub użytkowników domowych przygotowano
specjalne urządzenia zwane routerem bezprzewodowym, który unifikuje
- w siebie kilka urządzeń sieciowych, takich jak: router, switch,
+ w sobie kilka urządzeń sieciowych, takich jak: router, switch,
firewall oraz punkt dostępowy. Jednak zastosowanie takich urządzeń jest
mało skalowalne, dlatego też w przypadku zastosowań firmowych będziemy
raczej spotykać się z osobnymi urządzeniami.
</ol>
<p>
Routery przechowują informacje o tym gdzie wysłać pakiet aby trafił
- on do celu w tablicy routingu. Elementami, które zawierają wpisy są
+ on do celu w <strong>tablicy routingu</strong>. Elementami, które
+ zawierają wpisy są
między innymi adres sieci docelowej, jej maska - zapisana w notacji
CIDR lub przy użyciu wartości dziesiętnej adresu IP, oraz adres
kolejnego skoku - interfejsu następnego routera na ścieżce prowadzącej
do sieci docelowej. Router chcąc określić trasę dla pakietu,
- przypasowuje adres docelowy do informacji zapisanych we wpisach tabeli
+ przypasowuje adres docelowy do informacji zapisanych we wpisach tabeli,
dokonuje tego po przez porównanie binarnych reprezentacji adresów IP
ropoczynając jest od lewej strony. Jako przykład weźmy adres
172.16.0.100, w tablicy występuje wpis
<strong>przekazanie pakietu do następnego skoku</strong>
(pierwsze routera na trasie docelowej pakietu). Jeśli routery łączy
ze sobą <em>Ethernet</em>, to ustalanie adresu warstwy drugiej
- wygląda identycznie jak w przypadku piwerwszego sposobu.</li>
+ wygląda identycznie jak w przypadku pierwszego sposobu.</li>
<li>Ostatnim sposobem na przekazanie pakietu jest jego
<strong>brak</strong>. Jeśli
nie zostanie o dopasowany wpisów w tablicy routingu oraz w tablicy
<ul>
<li><strong>Przełączanie procesorowe</strong> - w tym przypadku każde
nadejscie pakietu na intefejsie wejściowym jest przetważane przez
- procesor. Nie jest o wydajne rozwiązanie, ponieważ pakiety są
+ procesor. Nie jest to wydajne rozwiązanie, ponieważ pakiety są
przesyłane w postaci stumieni, w tym przypadku każdy pakiet
musi zostać przez procesor przetworzony. Ten mechanizm jest nadal
dostępny dla routerów Cisco.
<li><strong>Szybkie przełączanie</strong> - ta metoda jest
usprawnieniem przełączania procesorowego. Działa na takiej zasadzie,
że pierwszy pakiet ze strumienia jest przetwarzany przez procesor,
- w znalezienia informacji o następnym skoku, jeśli nie zostanie
+ w celu znalezienia informacji o następnym skoku, jeśli nie zostanie
znaleziony odpowiedni wpis w
<strong>pamięci szybkiego przełączania</strong>. Pakiet zostaje
skierowany do odpowiedniego interfejsu ustalonego przez procesor,
informacja o następnym skoku - jest ona stosowana dla pozostałych
pakietów w strumieniu.</li>
<li><strong>Cisco Express Forwarding</strong> - najnowsza metoda
- stosowana domyślnie routerach i przełącznikach wielowarstwowych
+ stosowana domyślnie w routerach i przełącznikach wielowarstwowych
firmy Cisco. Mechanizm CEF, tworzy tablicę routingu (FIB) oraz
tablicę sąsiectwa. Wpisy z tej tablicy są wywoływane przez zmianę
topologii, a nie w przypadku pakietów. Po zakończeniu w sieci
O 10.0.4.0/24 [110/50] via 10.0.3.2, 00:13:29, Serial0/1/1
#IPv6:
-O 2001:DB8:ACAD:4::/64 [110/50] via FE80::2:C, Serial0/1/1
+O 2001:DB8:ACAD:4::/64 [110/50]
+ via FE80::2:C, Serial0/1/1
</pre>
<ol>
<li><strong>Źródło trasy</strong> - na podstawie tej kolumny możemy
określić skąd pochodzi dana trasa. Legenda opisująca poszczególne
skórty znajduje się w początku wyjścia polecenia
- <code class="code-inline">show ip router</code>. Najczęściej
+ <code class="code-inline">show ip route</code>. Najczęściej
zawiera ona informacje o tym czy jest trasa jest statyczna lub
nauczona przy użyciu protokołu routingu</li>
- <li><strong>Adres sieci docelowej</strong> - Identyfikuje sieć sieć
+ <li><strong>Adres sieci docelowej</strong> - Identyfikuje sieć
zdalną. Ten adres zawsze podawany jest wraz prefiksem (dla IPv4) lub
długością prefiksu (dla IPv6).</li>
<li><strong>Odległość administracyjna</strong> - z góry narzucona
Im niższy dystans administracyjny tym trasa będzie bardziej
preferowana przez urządzenia.</li>
<li><strong>Metryka</strong> - Indywidualna wartość określającą dostęp
- do sieci zdalnej oblicza przez algorytmy protokołów routingu.
+ do sieci zdalnej oblicza przez algorytmy protokołów routingu
+ dynamicznego.
Im niższa wartość tym trasa bardziej preferowana przez router.</li>
<li><strong>Następny przeskok</strong> - Identyfikuje adres IP routera,
do którego pakiet zostałby przesłany.</li>
po podłączeniu drugiej strony medium o ile włączyliśmy dany interfejs.
Trasy bezpośrednio podłączonę zawierają literkę <strong>C</strong>
w pierwszej kolumnie. Tym trasom toważyszą dodatkowe wpisy w postaci
- <strong>tras lokalnych</strong>, trasa lokalna zawiera adresie sieci,
+ <strong>tras lokalnych</strong>, trasa lokalna zawiera w adresie sieci,
adres IP
interfejsu routera podłączony do tej sieci bezpośredniej, takie trasy
określa się literą <strong>L</strong>. Trasa tego typu ma za zadanie
</p>
<ul>
<li>Zapewnia łatwości obsługi tablic routingu w mniejszych sieciach
- w przypadku gdy nieoczekuje się nagłego wzrosu.</li>
+ w przypadku gdy nieoczekuje się nagłego wzrostu rozmiarów sieci.</li>
<li>Używa pojedynczej trasy domyślnej do reprezentowania ścieżki do
dowolnej sieci, która nie ma dopasowania z dokładniejszą trasą w
tablicy routingu. Trasy domyślne są używane gdy router nie znajduje
- dla danej sieci docelowej pasujące pozycji w tabeli routingu.</li>
+ dla danej sieci docelowej pasującej pozycji w tabeli routingu.</li>
<li>Kieruje z i do sieci pośredniczących.
<strong>Sieć szczątkowa</strong> to sieć, do której można dotrzeć
tylko jedną trasą.</li>
<p>
Protokoły routingu dynamicznego są używane przez routery do
automatycznego udostępania informacji na temat stanu oraz osiągalności
- zadalnych sieci. Protokoły routingu wykonują wiele zadań związanych
+ zdalnych sieci. Protokoły routingu wykonują wiele zadań związanych
z wykrywaniem sieci oraz utrzymywaniem tablic routingu. Ważnymi
zaletami protokołów routingu dynamicznego jest możliwość wyboru
najlepszej ścieżki oraz odkrycia nowej najlepszej ścieżki w momencie
Ostatnim rodzajem trasy jest <strong>trasa domyślna</strong>, jest ona
podobna do bramy. Określa ona adres routera następnego skoku dla
pakietów, których adres docelowy nie może zostać przypasowany do
- żadnej trasy zapisanej w tablicy. Tras do tej sieci może nieistnieć w
+ żadnej trasy zapisanej w tablicy. Trasa do tej sieci może nieistnieć w
tabeli. Trasy domyślne ma zapisany adres sieci docelowe w postaci:
<strong>0.0.0.0/0</strong> - dla IPv4 oraz <strong>::/0</strong> - dla
- IPv6. Adres następnego skoku w przypadku trasy domyślnej naczęściej
+ IPv6. Adres następnego skoku w przypadku trasy domyślnej najczęściej
będzie wskazywać adres bramy naszego usługodawcy internetowego.
</p>
<p>
Jeśli przyjrzelibyśmy się tablicy routingu, która posiada jakieś
zdefiniowane trasy zarówno bezpośrednio podłączone, statyczne jak i
- dynamiczne, to możemy zauważyć pewnego rodzaju wcięcia te wpisy
+ dynamiczne, to możemy zauważyć pewnego rodzaju wcięcia. Te wpisy
z wcięciami oznaczają <strong>trasy podrzędne</strong>, a te
bez żadnych odstępów <strong>trasy nadrzędne</strong>, wynika to
podziału sieci na mniejsze framenty - na podsieci. Oczywiście jak
- pamiętamy router dokunuje <strong>najdłuższego dopasowania</strong>.
+ pamiętamy router dokounuje <strong>najdłuższego dopasowania</strong>.
Ten podział ma jedynie funkcję organizacyjną w tablicy routingu. W
przypadku IPv6 ten podział w ogóle nie występuje, gdyż nie wystęują
w adresacji tego typu klasy.
<p>
Routing statyczny i dynamiczne protokoły routingu nie wykluczają
siebie nawzajem. Najczęście spotykaną konfiguracją jest użycie jednego
- z protokółów routingu dynamiczne (OSPF lub EIGRP) oraz uzupełnienie
+ z protokółów routingu dynamicznego (OSPF lub EIGRP) oraz uzupełnienie
tablicy o trasy statyczne. Trasy statyczne sprawdzą się takich
przypadkach jak:
</p>
<li>Domyślna trasa przekazywania pakietów do usługodawcy.</li>
<li>W przypadku tras poza domeną routingu i niewykonywanych przez
protokoły dynamiczne.</li>
- <li>Gdy chcemy jawnie zdefiniwać trasę do określonej sieci.</li>
+ <li>Gdy chcemy jawnie zdefiniować trasę do określonej sieci.</li>
<li>Do routingu między sieciami szczątkowymi.</li>
</ul>
<p>
</p>
<p>
Same protokoły dzielą się na dwie grupy <strong>IGP</strong> - bramy
- wewnÄ\85trznej, w której znajduję się większość protokołów oraz
+ wewnÄ\99trznej, w której znajduję się większość protokołów oraz
<strong>EGP</strong> - bramy zewnętrznej, w której znajduje się tylko
protokół BGP.
</p>
niezawodność.</li>
</ul>
<p>
- Dużą zaletą protokołu EIGRP jest równoważenie obiążenia, jeśli trasy
- mają identyczną metrykę, to protokoł może zdecydować aby część
+ Dużą zaletą protokołu EIGRP jest równoważenie obciążenia, jeśli trasy
+ mają identyczną metrykę, to protokół może zdecydować aby część
strumienia pakietów pusćić jedną trasą, a część drugą. Do celu
dotrą w tym samym czasie. Tak mówi o tym teoria.
</p>
<p>
W poprzednim rodziale poznaliśmy polecenie za pomocą, które możemy
dodać trasy statyczne IP do tablicy routingu, ale to nie jest wszystko.
- Samych tras statyczny mogą być trzy rodzaje:
+ Samych tras statyczny mogą być cztery rodzaje:
</p>
<ul>
<li>Standardowa trasa statyczna</li>
</p>
<ul>
<li><strong>Trasa następnego przeskoku</strong> - określono tylko
- adres IP następne skoku.</li>
+ adres IP następnego skoku.</li>
<li><strong>Bezpośrednio podłączona trasa statyczna</strong> -
określono tylko interfejs wyjściowy routera.</li>
<li><strong>W pełni określona trasa statyczna</strong> - podano
trasę statyczną, w której router dokonuje jeszcze jednego
wyszukiwania w celu znalezienia interfejsu wyjściowego.</li>
<li><code class="code-inline">exit-intf</code> - interfejs wyjściowy,
- tworzy bezpośrednio podłączoną trase statyczną.</li>
+ tworzy bezpośrednio podłączoną trasę statyczną.</li>
<li><code class="code-inline">exit-intf ip-address</code> - interfejs
wyściowy wraz z adresem kolejnego skoku. Użycie tych dwóch argumentów
powoduje utworzenie w pełni określonej trasy statycznej.</li>
</ul>
<p>
W celu dalszego omawiania konfiguracji sieci statycznych, stworzyłem
- w PT taką o to topologię.
+ w Packet Tracerze taką o to topologię.
</p>
<p style="width:100%;">
<img src="https://ftp.morketsmerke.org/img/srwe_15_staticrconf_sh1.png" />
W celu powtórzenia poleceń z po poprzeniego rozdziału możemy sobie
sprawdzić zarówno tablice routingu poszczególnych routerów jak i
spróbować spingować komputery między sobą. Pamiętajmy aby nadać adresy
- IP komputerom przez wydaniem polecenia <em>ping</em>.
+ IP komputerom przed wydaniem polecenia <em>ping</em>.
</p>
<h2 id="2.15.1.configurestaticiproutes">2.15.1. Konfigurowanie tras statycznych IP</h2>
<p>
<p>
W pełni określona trasa statyczna wymaga podania zarówno interfejsu
wyjściowego jak i adresu IP następnego skoku. Ta forma trasy statycznej
- jest stsowana w interfejsie wielodostępowym, takim jak np. Ethernet.
+ jest stosowana w interfejsie wielodostępowym, takim jak np. Ethernet.
W połączeniach punkt-punkt, na drugim końcu łącza może znajdować się
tylko router, w przypadku łączy wielodostępowych między jednym a
drugim routerem może znaleźć się wiele urządzeń.
konkretnego.
</p>
<p>
- W przypadku oprogramowania PacketTracer nie jest możliwe
+ W przypadku oprogramowania Packet Tracer nie jest możliwe
skonfigurowanie w pełni określonych tras statycznych dla IPv4, program
pozwala użyć w poleceniu <code class="code-inline">ip route</code>
albo nazwy interfejsu tworząc trasę bezpośrednio podłączoną, albo adres
trasę skonfigurowano. W codziennym zastosowaniu trasy domyślne
stosowane są w routerach domowych w celu przekazywania pakietów do
usługodawcy internetowego, zapewniając tym samym dostęp do internetu.
- Trasa domyślna stosowana jest w sieciach sczątkowych, gdzie do routera
+ Trasa domyślna stosowana jest w sieciach szczątkowych, gdzie do routera
takiej sieci podłączony jest tylko jeden router wysyłający.
</p>
<p>
via Null0, receive
</pre>
<p>
- Pomimmo ustawienia tras pływający, nie ma co liczyć na komunikację
+ Pomimmo ustawienia tras pływających, nie ma co liczyć na komunikację
między komputerami. Routery w ich sieciach również muszą mieć statyczne
wpisy związane możliwymi trasami zapasowymi. Takie trasy też możemy
dodać zmieniając na końcu odległość administracyjną.
<h2 id="ch15summary">Podsumowanie</h2>
<p>
W tym rodziale poznaliśmy rodzaje tras statycznych i przy użyciu
- topologi <em>dual-stack</em> nauczyliśmy się konfigurować poszczegolne
+ topologii <em>dual-stack</em> nauczyliśmy się konfigurować poszczególne
ich typy. Dowiedzieliśmy się również jakie możemy napotkać problemy
związane z konfiguracją tras statycznych.
</p>
projects / mmdev.git / commitdiff