rozwiazania wykorzystywane są w standarda od 802.11n do ax. W MIMO
można używać nawet do 8 anten.
</p>
+ <h2 id="2.11.2.howwlanworks">2.11.2. Działanie sieci WLAN</h2>
+ <p>
+ Lokalne sieci bezprzewodowe, podobnie o sieci kablowych mają określone
+ topologie, określane mianem trybu pracy. Tryb ten może być:
+ </p>
+ <ul>
+ <li><strong>Tryb ad hoc</strong> - w tym trybie urządzenia łączą się
+ ze sobą. Każdy z każdym, bez udziału punktu dostępowego lub
+ routera bezprzewodowego. Tego typu siecią są, wszelkie połaczenia
+ <em>Bluetooth</em>.</li>
+ <li><strong>Tryb infrastruktury</strong> - gdzie do połączenia
+ wykorzystywany jest punkt dostępowy lub router bezprzewodowy.
+ Te urządzenia łączą się do sieci przy użyciu systemu dystrybucyjnego
+ jakim raczej będzie <em>Ethernet</em></li>
+ <li><strong>Tethering</strong> - w tym trybie pracy urządzenia łączą
+ się z punktem centralnym, aby uzyskać dostęp do innej sieci
+ bezprzewodowej, takiej jak sieć komórkowa. Ten tryb pracy jest
+ odmianą trybu <em>ad hoc</em>.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Tryb infrastruktury dzieli się na dwa bloki konstrukcyjne. Podstawowy -
+ BSS oraz rozszerzony - ESS. W przypadku <strong>BSS</strong> jeśli
+ wyjdziemy poza
+ obszar zasiegu naszej sieci bezprzewodowej, wówczas utraci możliwość
+ komunikacji innymi jej hostami. Natomiast w przypadku
+ <strong>ESS</strong> gdzie punkty dostępowe rozgłaszające BSS są
+ połączone ze sobą za pomocą systemu dystrybucyjnego, nie stracimy
+ łączności z hostami naszej macierzystej BSS, mimo opuszczenia jej
+ opuszczenia.
+ </p>
+ <p>
+ Ramka 802.11 różni się w nagłówku od standardowej ramki
+ <em>Ethernet</em>. Zawiera ona takie pola jak:
+ </p>
+ <ul>
+ <li><strong>Kontrola ramki</strong> - Identyfikuje rodzaj ramki
+ bezprzewodowej i
+ zawiera pola podrzędne, takie jak wersja protokołu, typ ramki, typ
+ adresu, zarządzanie energią oraz ustawienia zabezpieczeń.</li>
+ <li><strong>Czas trwania</strong> - zazwyczaj używane do określenia
+ czasu pozostałego do odbioru ramki.</li>
+ <li><strong>Adres 1</strong> - Zazwyczaj zawiera adres MAC
+ bezprzewodowego urządzenia odbierającego lub punktu dostępu.</li>
+ <li><strong>Adres 2</strong> - Zazwyczaj zawiera adres MAC
+ bezprzewodowego urządzenia wysyłającego lub punktu dostępu.</li>
+ <li><strong>Adres 3</strong> - Czasami zawiera docelowy adres MAC,
+ przykładowo adres interfejsu routera (bramy domyślnej), do którego
+ połączony punkt dostępu.</li>
+ <li><strong>Sekwencja kontrolna</strong> - zawiera informacje do
+ kontrolowania skwencjonowania i fragmentowania ramek.</li>
+ <li><strong>Adres4</strong> - Przeważnie pozostaje pusty, ponieważ
+ stosuje się go tylko w trybie <em>ad hoc</em>.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Poza nagłównkiem w ramce znajduje się jeszcze pole danych oraz pole
+ sumy kontrolnej (FCS).
+ </p>
+ <p>
+ Sieci WLAN wykorzystują półdupleksowe medium w postacji kanału
+ częstotliwości radiowej. Przez co nie możliwe jest jednoczene
+ nadawanie i odbieranie danych. Dlatego też w bezprzewodowych sieciach
+ LAN, wykorzystywany jest algorytm <strong>CSMA/CA</strong>, który jest
+ wariacją alogrytmu CSMA/CD, znanego z technologii <em>Ethernet</em>.
+ </p>
+ <p>
+ Połącznie bezprzewodowe klienta oraz punktu dostępu czy bezprzewodowego
+ routera, nazywane jest <strong>skojarzeniem</strong>, jest to
+ proces trój-etapowy, w którym to klient musi: wykryć punkt dostępu,
+ uwierzytelnić się przed nim i przypisać (skojarzyć) się podniego. Aby
+ do tego doszło muszą zgadzać się takie czynniki jak: SSID (nazwa sieci),
+ hasło (bez tego uwierzytelniania nawet się nie uda), tryb sieci
+ (standardy, chociaż większość standardów jest kompatybilna wstecz),
+ tryb zabezpieczeń (zgodność miedzy strona z WEP, WPA, WPA2, WPA3), czy
+ ustawienia kanału. Tego typu parametry muszą być ustawione na obu
+ stronach takie same, aby doszło do skojarzenia.
+ </p>
+ <p>
+ Samo wykrywanie sieci bezprzewodowych może odbywać w dwóch trybach.
+ W trybie <strong>pasywnym</strong> punkt dostępu wysyła co jakiś czas
+ ramki 802.11, zwane <em>beacon</em>-ami. Zawierają one, nazwe sieci,
+ obsługiwane standardy oraz ustawienia zabezpieczeń. W przypadku drugiego
+ trybu <strong>aktywnego</strong>, to klient wysyła próbki w przestrzeń
+ w celu znalezienia punktu dostępu rozgłaszającego żądaną przez niego
+ sieć. W takiej próbce wysyła nazwę sieci oraz obsługiwane standardy,
+ wówczas punkt dostępu odpowiemu podobnym komunikatem uzupełnionym o
+ ustawienia zabezpieczeń. Obecnie urządzenia klientów, działają
+ zarówno w jednym jak i w drugim trybie. Wyświetlając dostępne
+ sieci - poprzez tryb pasyny i próbując podłączyć się sieci, z którymi
+ już wcześniej się łączyły - przez tryb pasywny. Tryb aktywnym możemy
+ wymusić pod czas konfiguracji, ukrywając jej nazwę.
+ </p>
+ <h2 id="2.12.3.capwap">12.3. Działanie CAPWAP</h2>
+ <p>
+ Do tej pory mówilśmy o autonomicznych punktach dostępowych. To
+ <strong>CAPWAP</strong> jest protokołem pozwalającym na zarządzanie
+ wieloma punktami dostepowymi jak i sieciami WLAN. Jest on również
+ odpowiedzialny za enkapsulację i przezywanie ruch klienta między AP
+ oraz WLC. Jest to protokołu otwarty, opracowany przez IEEE.
+ </p>
+ <p>
+ Ważnym elementem działania CAPWAP jest rodzialenie kontroli dostępu
+ do medium między dwa komponenty: MAC AP oraz MAC WLC.
+ </p>
+ <p>
+ MAC AP odpowiada za <em>beacon</em>-y oraz odpowiedzi na próbkowanie,
+ przetwarzenie pakietów i retransmisje, kolejkowanie ramek i
+ priorytetyzacje oraz szyfrowanie i deszyfrowanie warstwy MAC.
+ </p>
+ <p>
+ Natomiast MAC WLC odpowiada za uwierzytelnienie, skojarzenia i
+ ponowne kojarzenie klientów roamingowych, translacji ramek na inne
+ protokoły oraz zakończenie ruchu 802.11 na interfejsie przewodowym.
+ </p>
+ <p>
+ Możliwe jest dodatkowe zabezpieczenie zarówno danych klientów jak i
+ danych sterujących między WLC a AP, za pomocą protokołu
+ <strong>DTLS</strong>. Domyślnie ten protokół, jest włączony dla
+ ruchu sterującego, ale dla ruchu danych musi zostać włączony przez
+ adminstratora. Dodatkowo DTLS, gdy ma szyfrować dane wymaga licencji,
+ w którą należy się zaopatrzyć przed uruchomieniem tego protokołu na
+ AP. DTLS daje dodatkową warstwę ochrony, gdzie tak naprawdę jej nie
+ ma. Metody bezpieczeń sieci bezprzewodych tyczą się tylko i wyłącznie
+ odcinka od klient do punktu dostępowego.
+ </p>
+ <p>
+ Oczywiście możliwe jest kontrolowanie przez WLC, punktów dostępowych
+ w innych sieciach, także w oddziałach firmy przez Intenet. Niestety
+ połączenia internetowe bywają zawodne na co
+ firma Cisco swojego czasu wprowadziła takie rozwiązania jak
+ <strong>FlexConnect AP</strong>, pozwalają one działanie w dwóch
+ trybach w trybie Autonomicznym i WLC. W zależności od dostępności WLC
+ przez CAPWAP. Jeśli nie będzie miał on połączenia z WLC to wówczas
+ przejmie część obowiazków na siebie, np. przełącznie ruchu danych
+ klienta czy wykonywanie uwierzytelniania.
+ </p>
+ <h2 id="2.12.4.managingtransmissionchannel">2.12.4. Zarządzenia kanałem transmisji</h2>
+ <p>
+ Urządzenia korzystające ze sieci bezprzewodowych, są odbiornikami
+ radiowymi dostronymi do określonej częstotliwości. Częstotliwości
+ za przypisywane w zakresach, nazwanych <strong>kanałami</strong>.
+ Gdy dany kanał jest zbyt intensywnie wykorzystywany wówczas staje się
+ kanałem przesyconym, co pogarsza warunki transmisyjne. Przez lata
+ opracowano kilka technik pozwalających zmniejszyć przesycenie kanałów
+ w sieci bezprzewodowych wykorzystuje się trzy z nich: DSSS,
+ FHSS (<em>bluetooth</em>) oraz <strong>OFDM</strong>, który jest
+ wykorzystywane przez obecnie stosowane standardy sieci bezprzewodowych.
+ Najnowszy standard wykorzystuję odmianę OFDM - OFDMA.
+ </p>
</div>
</body>
</html>
projects / mmdev.git / commitdiff