C. Jest on skupiony wyłącznie na makrach oraz pozostałych dyrektywach.
</p>
<h2 id="14.2.make">14.2. Narzędzie make</h2>
+ <p>
+ Do tej pory kompilacja składała się maksymalnie z dwóch plików i
+ nie obejmowała żadnych bibliotek. Przy takich projektach kompilacją
+ była szybka i przyjmna. Jednak w 99% przypadków z jakim możemy
+ spotkać się raczej tak nie będzie folder będą zawierać podkatalogi
+ a w nich sterty plików ręczna kompilacja, przy nie których
+ mogła by zająć tygodnie jak nie lata. Dlatego też powstało narzędze
+ typu <strong>make</strong>. Narzędzie <em>make</em> ma za zadanie
+ zarządzać procesem kompilacji. Mimo, że jest to potężny program to
+ jest on dość prosty w działaniu. Jeśli gdzieś w paczkach z kodem
+ znajdziemy plik <em>makefile</em> lub <em>Makefile</em> ozanacza to
+ możemy użyć programu <em>make</em> do kompilacji projektu.
+ </p>
+ <p>
+ Działanie <em>make</em> polega na <strong>celu</strong> jaki chcemy
+ osiągnąć, gdy je uruchamiamy. Takim celem najczęściej jest pliki
+ wykonywalny, ale mogą to być również inne byty programistczne takie
+ jaki pliki obiektowe. Same cele mogą się rozgałęziać być uzależnione
+ od wyników działania innych celów. Cele tego rodzaju nazwyamy
+ zależnościami.
+ </p>
+ <p>
+ W czasie wykonywania celów, narzędzię postępuje zgodnie z
+ <strong>regułą</strong> (ang. <em>rule</em>), która może np. określać
+ sposób w jaki kod źródłowy ma zostać zmieniony na plik obiektowy.
+ Sam <em>make</em> posiada już zdefiniowane reguły, ale możemy je
+ dostosowywać do własnych potrzeb jak i również tworzyć własne.
+ </p>
+ <h3 id="14.2.1.examplemakefile">14.2.1. Przykładowy plik Makefile</h3>
+ <p>
+
+ </p>
</div>
<p style="margin: 15px; padding: 0; outline: 0;">
2024; COPYLEFT; ALL RIGHTS REVERSED;