Kontynuacja pisania rozdziału 5, modułu 2 kursu CCNA.

diff --git a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
index ca84bcf4a6728031db9d3a63f19c66b6fe221c61..fc49ebf10e28b2178449009c63b2de41ee3b5e7a 100755 (executable)
--- a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
+++ b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
@@ -7275,6 +7275,111 @@ MLS0(config)#end
         algorytmu drzewa rozpiętego, dając tym samym możliwości dla protokołu
         <strong>STP</strong>
       </p>
+      <h2 id="2.5.2.stpprotocol">2.5.2. Protokół STP</h2>
+      <p>
+        Protokół STP jest sposobem na zarządzanie łączami nadmiarowymi w taki
+        sposób, aby były one fizycznie obecne i gotowe do pracy, ale nie
+        powodowały przykrych skutków swojej obecności w sieciach przełączanych.
+        Protokół ten oparty jest algorytm STA
+        (<em>Spanning Tree Algorithm</em>), na którym oprzemy omawianie tego
+        mechanizmu. Algorytm ten składa się tak naprawdę z czterech kroków:
+      </p>
+      <ol>
+        <li>Wybór mostu głównego - ustalenie punktu odnieśnia, według którego
+          będą prowadzone obliczenia określające główne oraz alternatywne
+          kanały komunikacji.</li>
+        <li>Określenie ścieżek alternatywnych - obliczenie (określenie) łączy
+          głównych oraz alternatywnych. Łącza alternatywne są blokowane dla
+          głównej komunikacji sieciowej, jednak są wstanie odbierać komunikaty
+          protokołu STP, aby wiedzieć kiedy zarządzające nimi urządzenia mają
+          je przygotować do pracy.</li>
+        <li>Topologia wolna od pętli - normalny stan sieci, pozwalający na
+          komunikowanie się hostów ze sobą. Mimo tego komunikaty protokołu
+          STP są dalej transmitowane.</li>
+        <li>Ponowne obliczenia ścieżek - ten krok wykonywany jest w przypadku
+          awarii jedej z głównych ścieżek podczas 3-go kroku, wówczas wymagane
+          jest ponowne przeliczenie kanałów komunikacji.</li>
+      </ol>
+      <p>
+        Na przełącznikach Cisco protokół STP jest domyślnie włączony.
+      </p>
+      <h2 id="2.5.3.howstpworks">2.5.3. Działanie STP</h2>
+      <p>
+        Wyjaśnienie działania STP, opiera się na omówieniu dwóch pierwszych
+        kroków alogorytmu. Pierwszy jest czynnością, wprost wykonywaną przez
+        algorytm, ale krok drugi można podzielić na trzy mniejsze czynności
+        czynności:
+      </p>
+      <ol>
+        <li>Wybór portów głównych</li>
+        <li>Wybór portów desygnowanych</li>
+        <li>Wybór portów alternatywnych (zablokowanych)</li>
+      </ol>
+      <p>
+        Przełączniki podczas działania protokół STP, przesłają informacje
+        na temat protokołu w jednostkach <strong>BPDU</strong> - 
+        <em>Bridge Protocol Data Units</em>. Komunikaty te zawierają ważną
+        informację jaką jest <strong>BID</strong> - 
+        <em>Bridge IDentifier</em> - identyfikator mostu. Algorytm STA jest
+        dość starym mechnizmem, w czasach jego opracowywania nie było czegoś
+        takiego jak przełącznik - wówczas używało się mostów. Na identyfikator
+        mostu składa się:
+      </p>
+      <ul>
+        <li><strong>Priorytet</strong> - może być definiowany przez
+          administratora. Domyślnie w urządzeniach Cisco wynosi on 32768.
+          Zakres wartości priorytetu wynosi 0 - 61440.</li>
+        <li><strong>Rozszerzony identyfikator systemu</strong> - to pole
+          zawiera identyfikator sieci VLAN.</li>
+        <li><strong>Adres MAC</strong> - adres MAC przełącznika.</li>
+      </ul>
+      <p>
+        Wartość BID, często pełni rolę decyzyjną w protokole STP. Na początku
+        porównywana (między przełącznikami) jest suma priorytetu oraz
+        rozszerzonego identyfikatora. Jeśli one są takie same - np. w
+        przełącznikach Cisco pracujących w vlanie 1 - to w takiej sytuacji
+        porównywane są adresy MAC. Najniższa wartość szesnastkowa adresu MAC
+        wygrywa.
+      </p>
+      <p>
+        Pierwsza czynność algorytmu czyli wybór mostu głównego opiera się
+        właśnie na BID. Na początku pod uwagę brana jest wyżej opisana suma,
+        którą potocznie nazywa się priorytetem. Jeśli wynik nie będzie
+        roztrzygający, wówczas zostanie użyty adres MAC. Tak wybrany
+        przełącznik staję się punktem odniesienia do dalszych czynności
+        algorytmu.
+      </p>
+      <p>
+        Następną czynnością jest wybór <strong>portu głównego</strong> -
+        port ten jest wybierany na podstawie najniższego kosztu ścieżki do
+        mostu głównego.
+      </p>
+      <p>
+        Koszt ścieżki obliczany jest na podstawie wszystkich łączy prowadzących
+        do mostu głównego. Determinującym czynnikiem jest przepustowość takiego
+        łącza. Domyślnie przyjmuje się, że łącza:
+      </p>
+      <ul>
+        <li><strong>10Gb/s</strong> - koszt: 2,</li>
+        <li><strong>1Gb/s</strong> - koszt: 4,</li>
+        <li><strong>100Mb/s</strong> - koszt: 19,</li>
+        <li><strong>10Mb/s</strong> - koszt: 100,</li>
+      </ul>
+      <p>
+        Te wartości pochodzą ze specyfikacji protokołu STP z 1998
+        (802.1D-1998), te wartości są domyślne, a pomimo tego jest możliwość
+        ich zmiany, aby lepiej zarządzać możliwymi ścieżkami.
+      </p>
+      <p>
+        Jeden z przełączników ma dwie ścieżki, jedna wpięta jest bezpośrednio
+        do mostu głównego natomiast druga, przechodzi przez jeszcze jeden
+        przełącznik. Przełączniki mają przepustowość łączy 100Mb/s. Zatem
+        ta pierwsza ścieżka będzie mieć koszt równy 19, a ta druga 38. Zatem,
+        który port będzie portem głównym? W przypadku sieci o różnych
+        przepustowaściach sprawa wydaje się prosta, ale co jeśli mamy wszędzie
+        taki sam koszt? Tutaj spraw się komplikuje i mamy do wyboru trzy
+        różne metody, któraś z nich na pewno wyznaczy port główny.
+      </p>
     </div>
        </body>
 </html>