Protokół STP, <em>Spanning Tree Protocol</em> jest nie tyle co
protokołem sieciowym, co pewnego rodzaju standardem zapewniającym
możliwość istnienia łączy nadmiarowych w sieciach przełączanych
- - opartych na przełącznikach - bez powstawania pętli.
+ - opartych na przełącznikach, bez powstawania pętli.
</p>
<h2 id="2.5.1.redundacyinswitchingnetworks">2.5.1. Nadmiarowość w siech przełączanych</h2>
<p>
przełączników podłączonych jest kilka komputerów. Cała topologia,
znajduje się w jednej domenie rozgłoszeniowej. Jak będzie wyglądać
transmisja danych w takiej sieci? Otóż załóżmy ze jeden komputer
- chce wysłać wiadomość do komputera podłączone do innego przełącznika.
+ chce wysłać wiadomość do komputera podłączonego do innego przełącznika.
Na początku musi poznać jego adres fizyczny, więc wysyła zapytanie
ARP. Zapytania ARP są transmisją <em>broadcast</em> - adresowaną do
każdego hosta w sieci. Takie zapytanie na początku osiągnie
przełącznik brzegowy pytającego. Następnie ten przełącznika roześle
- ten pakiet na wszystkie swoje porty. Zapytanie trafia do pozostałych
+ pakiet na wszystkie swoje porty. Zapytanie trafia do pozostałych
przełączników, a te nie wiele myśląc - ze względu, że to
- <em>broadcast</em>, przekażą je dalej na wszystkie swoje porty, a
- pamiętamy, że te przełącznik są połączone każdy z każdym. Spowoduje to
+ <em>broadcast</em>, przekażą je dalej na wszystkie swoje porty,
+ poza tym, z którego dane zostały odebrane. Warto
+ pamiętać, że te przełącznik są połączone każdy z każdym. Spowoduje to
aktualizację tablicy MAC, tj. według tego przełącznika komputer
wysłający pakiet ARP, jest teraz wpięty w porty, w który fizycznie
jest wpięty jeden z przełączników. Ten stan utrzyma się do momentu, aż
<p>
Wyjaśnienie działania STP, opiera się na omówieniu dwóch pierwszych
kroków alogorytmu. Pierwszy jest czynnością, wprost wykonywaną przez
- algorytm, ale krok drugi można podzielić na trzy mniejsze czynności
- czynności:
+ algorytm, ale krok drugi można podzielić na trzy mniejsze czynności:
</p>
<ol>
<li>Wybór portów głównych</li>
<li>Wybór portów alternatywnych (zablokowanych)</li>
</ol>
<p>
- Przełączniki podczas działania protokół STP, przesłają informacje
+ Przełączniki podczas działania STP, przesłają informacje
na temat protokołu w jednostkach <strong>BPDU</strong> -
<em>Bridge Protocol Data Units</em>. Komunikaty te zawierają ważną
informację jaką jest <strong>BID</strong> -
</ul>
<p>
Te wartości pochodzą ze specyfikacji protokołu STP z 1998
- (802.1D-1998), te wartości są domyślne, a pomimo tego jest możliwość
+ (802.1D-1998), są one domyślne, a pomimo tego jest możliwość
ich zmiany, aby lepiej zarządzać możliwymi ścieżkami.
</p>
<p>
przełącznik. Przełączniki mają przepustowość łączy 100Mb/s. Zatem
ta pierwsza ścieżka będzie mieć koszt równy 19, a ta druga 38. Zatem,
który port będzie portem głównym? W przypadku sieci o różnych
- przepustowaściach sprawa wydaje się prosta, ale co jeśli mamy wszędzie
- taki sam koszt? Tutaj spraw się komplikuje i mamy do wyboru trzy
+ przepustowościach określenie portów głównych wydaje się proste, ale co
+ jeśli mamy wszędzie
+ taki sam koszt? Tutaj sprawa się komplikuje i mamy do wyboru trzy
różne metody, któraś z nich na pewno wyznaczy port główny.
</p>
<ul>
<li><strong>Najniższy BID nadawcy</strong> - w przypadku kiedy jeden
z przełączników ma problem z jasnym określeniem portu głównego
(na podstawie kosztów), wykorzystuje on BID nadawcy ramek BPDU i w
- momencie rostrzygnięcia, który BID jest najniższy, w ten jeden
- z portów staje się alternatywnym (zablokowanym) a drugi portem
- głównym.</li>
+ momencie rostrzygnięcia, który BID jest najniższy, to port tego
+ przełącznika staje się portem głównym. Natomiast ten drugi będzie
+ portem alternatywnym (zablokowanym).</li>
<li><strong>Najniższy priorytet portu nadawcy</strong> - wykorzystanie
tej metody ma miejsce w momencie gdy łączymy ze sobą dwa przełączniki
- ścieżkami o tych samych kosztach. Wten czas brany jest pod uwagę
+ ścieżkami o tych samych kosztach. Wtenczas brany jest pod uwagę
priorytet portu - domyślnie wynosi on 128. Jeśli z jakiegoś powodu
ustawimy na jednym porcie niższy priorytet, to ten port będzie
portem alternatywnym (zablokowanym), a ten drugi stanie się portem
mają priorytet równy 128. To o porcie głównym decyduje najniższy
identyfikator portu <strong>nadawcy</strong> (źródła skąd przychodzą
ramki BPDU). Jeśli podłączone są porty 1 i 2, to najniższym będzie
- 1 i to podłączony do niego port będzie portem głównym, natomiast
+ 1 i to ten port będzie portem głównym, natomiast
drugi zostanie zablokowany (port alternatywny).</li>
</ul>
<p>
Drugim krokiem określenia ścieżek alternatywnych protokołu jest STP,
jest wybór <strong>portów desygnowanych</strong>. Jest określenie
- portu w segmencie z dwóch przełączników, który ma wewnętrzną ścieżke
- do mostu głónego. innymi słowy ma najlepszą drogę do odbierania ruchu
+ portu w segmencie (z dwóch przełączników), który ma wewnętrzną ścieżkę
+ do mostu głónego. Innymi słowy ma najlepszą drogę do odbierania ruchu
kierowanego do mostu głównego. Ja to wolę określać słowami, który
ma najbliżej do mostu głównego. Port desygnowany to port do którego
połączony jest port główny.
</ul>
<p>
Działanie protokołu STP opiera się na wymianie między przełącznikami
- ramek BPDU. Jeśli port przechodził być odrazu ze stanu blokowania do
+ ramek BPDU. Jeśli port przechodził by odrazu ze stanu blokowania do
stanu przekazywania, mogłoby brakować pewnych informacji a to może
doprowadzić do pętli. Dlatego też STP wyróżnia pieć stanów, w których
znajdują się porty.
<li><strong>Blokowanie</strong> - Port nie przekazuje ramek
<em>Ethernet</em>-owych,
jedynie nasłuchuje ramek BPDU w celu określenia
- mostu głównego. Ramki BPDU zawierają informacje o rola portów jakie
+ mostu głównego. Ramki BPDU zawierają informacje o rolach portów jakie
biorą udział w obecnej topologii STP. Port, który przez
<em>Max Age</em> nie odbierze żadnej ramki BPDU, automatycznie
przechodzi w stan blokowania. Podczas blokowania portu, wpisy w
<li><strong>Uczenie</strong> - Po stanie nasłuchiwania port,
przechodzi w stan uczenia się. Odbiera i wysyła ramki BPDU i
przygotowuje się do przekazywania ramek <em>Ethernet</em> i zaczyna
- wypełniać tablicę MAC, ale jeszcze nie przesyłą ramek użytkowników
+ wypełniać tablicę MAC, ale jeszcze nie przesyła ramek użytkowników.
</li>
<li><strong>Przekazywanie</strong> - Normalny tryb pracy portu.
Port odbiera i wysyła ramki BPDU, aktualizuje tablice MAC oraz
został ratyfikowany 1998 roku, sądząc po jego oznaczeniu
<strong>802.1D-1998</strong>. Przez ten czas całe 26 lat, wiele
rzeczy uległo zmienianie. Z pewnością wzrosły prędkości używane przez
- dzisiejsze sieci, ale również i wymagania do ich konfiguracji.
+ dzisiejsze sieci, ale również i wymagania co do ich konfiguracji.
Rzadko kiedy można spotkać sieć bez segmentacji czy bez sieci VLAN,
- a takich środowiskach raczej odnalazłby się oryginalny bohater tego
+ a w takich środowiskach raczej odnalazłby się oryginalny bohater tego
tematu. Obecnie przełączniki Cisco z serii Catalyst wykorzystują jako
- protokoł STP, wersję <strong>PVST+</strong> - to czym ona jest
+ protokoł STP, w wersji <strong>PVST+</strong> - to czym ona jest
dowiemy się tym pod rozdziale.
</p>
<p>
<strong>portem alternatywnym</strong>. RSTP również z pojęcia portu
alternatywnego, wyciąga pojęcie <strong>portu zapasowego</strong> jest
port, do którego podłączono nadmiarowo koncentrator. Port zapasowy
- wsytępuje wyjątkowo rzadko.
+ występuje wyjątkowo rzadko.
</p>
<p>
Ewolucja protokół STP wyklarowała również kilka technologii takich
roli portu z zablokowanej na przekazywanie. Jest to podyktowane
potrzebą przyspieszenia podniesienia portu do stanu użyteczności,
tak aby hosty miały szanse skomunikwać się z mechanizmami automatycznej
- konfiguracji hosta (DHCP)
+ konfiguracji hosta (DHCP).
</p>
<p>
Mechanizm <em>BPDU Guard</em> jest mechanizmem chroniącym porty
W tym rozdziale dowiedziliśmy się w jaki sposób zapewnić nadmiarowe
łącza w sieci przełączanej bez ryzyka pętli a w konsekwencji burzy
<em>broadcastowej</em>. Możemy tego dokonać za pomocą protokołu STP.
- Pozanaliśmy sposób działania protokołu STP - jaki sposób wybiera on
+ Pozanaliśmy sposób działania protokołu STP - jak wybiera on
odpowiednie ścieżki i porty. Na koniec omówiliśmy odmiany protokołu,
które są jego odpowiedzią na dynamicznie zmieniające się warunki
sieciowe w obecnych czasach.
projects / mmdev.git / commitdiff