<li>Informacje o routingu ścieżki nie zapewniają informacji o routingu
zwrotnym.</li>
</ol>
+ <p>
+ Same wpisy w tablicy routingu mają określony format, składają się z
+ około 7 pól, w przypadku IPv6 tych pól jest 6. Pole numer 3 zawiera
+ dwa pola - dystans administracyjcny oraz metrykę.:
+ </p>
+<pre class="code-block">
+#IPv4:
+O 10.0.4.0/24 [110/50] via 10.0.3.2, 00:13:29, Serial0/1/1
+
+#IPv6:
+O 2001:DB8:ACAD:4::/64 [110/50] via FE80::2:C, Serial0/1/1
+</pre>
+ <ol>
+ <li><strong>Źródło trasy</strong> - na podstawie tej kolumny możemy
+ określić skąd pochodzi dana trasa. Legenda opisująca poszczególne
+ skórty znajduje się w początku wyjścia polecenia
+ <code class="code-inline">show ip router</code>. Najczęściej
+ zawiera ona informacje o tym czy jest trasa jest statyczna lub
+ nauczona przy użyciu protokołu routingu</li>
+ <li><strong>Adres sieci docelowej</strong> - Identyfikuje sieć sieć
+ zdalną. Ten adres zawsze podawany jest wraz prefiksem (dla IPv4) lub
+ długością prefiksu (dla IPv6).</li>
+ <li><strong>Odległość administracyjna</strong> - z góry narzucona
+ wartość, możliwa do zmiany. Określa ona wiarygodność danej trasy.
+ Im niższy dystans administracyjny tym trasa będzie bardziej
+ preferowana przez urządzenia.</li>
+ <li><strong>Metryka</strong> - Indywidualna wartość określającą dostęp
+ do sieci zdalnej oblicza przez algorytmy protokołów routingu.
+ Im niższa wartość tym trasa bardziej preferowana przez router.</li>
+ <li><strong>Następny przeskok</strong> - Identyfikuje adres IP routera,
+ do którego pakiet zostałby przesłany.</li>
+ <li><strong>Znacznik czasu</strong> - nie występuje w IPv6, określa ile
+ czasu upłynęło od nauczenia się trasy.</li>
+ <li><strong>Interfejs wyjściowy</strong> - określa interfejs przez,
+ który osiągalna jest sieć zdalna dla pakietów.</li>
+ </ol>
+ <p>
+ Tablica routingu typowego routera wypełnia się zazwyczaj na początku
+ <strong>trasami bezpośrednio podłączonymi</strong>, ponieważ są one
+ dodawane zaraz
+ po podłączeniu drugiej strony medium o ile włączyliśmy dany interfejs.
+ Trasy bezpośrednio podłączonę zawierają literkę <strong>C</strong>
+ w pierwszej kolumnie. Tym trasom toważyszą dodatkowe wpisy w postaci
+ <strong>tras lokalnych</strong>, trasa lokalna zawiera adresie sieci,
+ adres IP
+ interfejsu routera podłączony do tej sieci bezpośredniej, takie trasy
+ określa się literą <strong>L</strong>. Trasa tego typu ma za zadanie
+ w lepszy sposób rozgraniczać ruch przeznaczony dla routera od tego,
+ który ma zostać przezkazny dalej do sieci.
+ </p>
+ <p>
+ Następnie tablica może zostać wypełniona ręcznie przez
+ administratora, <strong>trasami statycznymi</strong>, są to jawne
+ ścieżki między dwoma urządzeniami. Takie trasy muszą być ręcznie
+ zmieniane po każdej zmienie topologii. Zaletą stosowania tras
+ statycznych jest zwiększone bezpieczeństwo - to administrator decyduje
+ o tym gdzie zostanie skierowany pakiet - oraz zmniejszone zużycie
+ zasobów, ze względu na brak zaangażowania urządzenia w wymiane
+ informacji o trasach w protokołach dynamicznych. Do zastosowań tras
+ statycznych możemy przypisać:
+ </p>
+ <ul>
+ <li>Zapewnia łatwości obsługi tablic routingu w mniejszych sieciach
+ w przypadku gdy nieoczekuje się nagłego wzrosu.</li>
+ <li>Używa pojedynczej trasy domyślnej do reprezentowania ścieżki do
+ dowolnej sieci, która nie ma dopasowania z dokładniejszą trasą w
+ tablicy routingu. Trasy domyślne są używane gdy router nie znajduje
+ dla danej sieci docelowej pasujące pozycji w tabeli routingu.</li>
+ <li>Kieruje z i do sieci pośredniczących.
+ <strong>Sieć szczątkowa</strong> to sieć, do której można dotrzeć
+ tylko jedną trasą.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Trasy statyczne są definiowane w IOS za pomocą polecenia:
+ <code class="code-inline">ip route</code> wydanego w trybie
+ konfiguracji globalnej. Dla tras IPv4, dla IPv6 polecenie
+ różni się tylko: <code class="code-inline">ipv6 route</code>
+ </p>
+<pre class="code-inline">
+#IPv4:
+Router(config)#ip route 10.0.4.0 255.255.255.0 10.0.3.2
+
+#IPv6:
+Router(config)# ipv6 route 2001:db8:acad:4::/64 fe80::2:c
+</pre>
+ <p>
+ Protokoły routingu dynamicznego są używane przez routery do
+ automatycznego udostępania informacji na temat stanu oraz osiągalności
+ zadalnych sieci. Protokoły routingu wykonują wiele zadań związanych
+ z wykrywaniem sieci oraz utrzymywaniem tablic routingu. Ważnymi
+ zaletami protokołów routingu dynamicznego jest możliwość wyboru
+ najlepszej ścieżki oraz odkrycia nowej najlepszej ścieżki w momencie
+ zmiany topologii. Te mechanizmy opierają się na tym, że routery same
+ mogą rozgłaszać informacje o znanych sobie sieciach dla innych urządzeń
+ wykorzystujących ten sam protokół.
+ </p>
+ <p>
+ W tablicy routingu trasę dynamiczną poznamy po tym, że jej źródłem
+ będzie jeden z protokołów dynamicznych, dystans administracyjny będzie
+ inny większy niż 1 oraz metryka większą niż 0. W przypadku IPv4,
+ wświetlany będzie również dodatkowo znacznik czasu, który określe ile
+ czasu upłyneło od nauczenia się trasy.
+ </p>
+ <p>
+ Ostatnim rodzajem trasy jest <strong>trasa domyślna</strong>, jest ona
+ podobna do bramy. Określa ona adres routera następnego skoku dla
+ pakietów, których adres docelowy nie może zostać przypasowany do
+ żadnej trasy zapisanej w tablicy. Tras do tej sieci może nieistnieć w
+ tabeli. Trasy domyślne ma zapisany adres sieci docelowe w postaci:
+ <strong>0.0.0.0/0</strong> - dla IPv4 oraz <strong>::/0</strong> - dla
+ IPv6. Adres następnego skoku w przypadku trasy domyślnej naczęściej
+ będzie wskazywać adres bramy naszego usługodawcy internetowego.
+ </p>
+ <p>
+ Jeśli przyjrzelibyśmy się tablicy routingu, która posiada jakieś
+ zdefiniowane trasy zarówno bezpośrednio podłączone, statyczne jak i
+ dynamiczne, to możemy zauważyć pewnego rodzaju wcięcia te wpisy
+ z wcięciami oznaczają <strong>trasy podrzędne</strong>, a te
+ bez żadnych odstępów <strong>trasy nadrzędne</strong>, wynika to
+ podziału sieci na mniejsze framenty - na podsieci. Oczywiście jak
+ pamiętamy router dokunuje <strong>najdłuższego dopasowania</strong>.
+ Ten podział ma jedynie funkcję organizacyjną w tablicy routingu. W
+ przypadku IPv6 ten podział w ogóle nie występuje, gdyż nie wystęują
+ w adresacji tego typu klasy.
+ </p>
+ <p>
+ Trzecim polem wpisu w tablicy routingu jest dystans administracyjny.
+ Jest to domyślnie przypisana wartość wiarygodności tras zapisywanych
+ w tabeli routingu. Te wartości są zapisane w systemie operacyjnym
+ routera. Użycie odległości administracyjne było podyktowane, tym że
+ tablice routingu mogą być wypełniane na różny sposób przez różne
+ protokoły - tak, możliwe jest uruchomienie kilku protokołów routingu
+ dynamicznego jednocześnie na jednym urządzeniu, choć nie koniecznie
+ jest dobre rozwiązanie. Zatem może spotkać się z takimi wartościami AD
+ (<em>Administrative Distance</em>) dla poszególnych źródeł tras
+ routingu.
+ </p>
+ <ul>
+ <li>Bezpośrednio podłączona - <strong>0</strong>.</li>
+ <li>Trasa statyczna - <strong>1</strong>.</li>
+ <li>Sumaryczna trasa EIGRP - <strong>5</strong>.</li>
+ <li>Zewnętrzna trasa BGP - <strong>20</strong>.</li>
+ <li>Wewnętrzna trasa EIGRP - <strong>90</strong>.</li>
+ <li>OSPF - <strong>110</strong>.</li>
+ <li>IS-IS - <strong>115</strong>.</li>
+ <li>RIP - <strong>120</strong>.</li>
+ <li>Zewnętrzna trasa EIGRP - <strong>170</strong>.</li>
+ <li>Wewnętrzna trasa BGP - <strong>200</strong>.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Te wartości mogą być przez nas zmieniane. Przy czym wartość AD 0 może
+ mieć jedynie sieć <strong>bezpośrednio podłączona</strong>.
+ </p>
+ <h2 id="2.14.4.staticordynamic">2.14.4. Statyczny czy dynamiczny?</h2>
+ <p>
+ Routing statyczny i dynamiczne protokoły routingu nie wykluczają
+ siebie nawzajem. Najczęście spotykaną konfiguracją jest użycie jednego
+ z protokółów routingu dynamiczne (OSPF lub EIGRP) oraz uzupełnienie
+ tablicy o trasy statyczne. Trasy statyczne sprawdzą się takich
+ przypadkach jak:
+ </p>
+ <ul>
+ <li>Domyślna trasa przekazywania pakietów do usługodawcy.</li>
+ <li>W przypadku tras poza domeną routingu i niewykonywanych przez
+ protokoły dynamiczne.</li>
+ <li>Gdy chcemy jawnie zdefiniwać trasę do określonej sieci.</li>
+ <li>Do routingu między sieciami szczątkowymi.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Natomiast protokoły dynamiczne sprawdzą się takich scenariuszach jak:
+ </p>
+ <ul>
+ <li>W sieciach składających się z więcej niż kilku routerów.</li>
+ <li>Gdy zmiana topologii wymaga od sieci automatycznego określania
+ innej ścieżki.</li>
+ <li>Dla skalowalności. Wraz z rozwojem sieci dynamiczny protokół
+ routingu automatycznie uczy się o wszelkich nowych sieciach.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Obecne protokoły routingu dynamicznego, dostosowywały się do
+ zmieniających się trendów oraz standardów sieciowych, jednak o
+ dłuższego czasu na tym polu nie wiele się dzieje. Obecnie
+ wykorzystujemy metody i technologie opracowane ponad 25 lat temu.
+ Rowiązania te są na tyle dobre i upowszechnione, że nie wiadomo czy
+ jeszcze coś się zmienii na tej płaszczyźnie.
+ </p>
+ <p>
+ Same protokoły dzielą się na dwie grupy <strong>IGP</strong> - bramy
+ wewnątrznej, w której znajduję się większość protokołów oraz
+ <strong>EGP</strong> - bramy zewnętrznej, w której znajduje się tylko
+ protokół BGP.
+ </p>
+ <p>
+ Celem protokołów routingu dynamicznego jest dynamiczne określenie
+ najlepszej trasy dla pakietów przy zmieniającej się topologii sieci.
+ Głównymi składnikami takich protokołów jest struktura danych
+ zawierająca informacje o sieciach, zestawy komunikatów protokołu, aby
+ urządzenia mogły informować siebie na wzajem o podłączonych do nich
+ sieciach oraz o zmieniającej się topologii sieci. Ostatnim składnikiem
+ jest algorytm protokołu pozwalających na określenie najlepszej
+ ścieżki.
+ </p>
+ <p>
+ Zanim ścieżka zostanie zapisana do tablicy routingu musi zostać
+ ustalona poprzez algorytmy jakie stosują dynamiczne protokoły. Wynik
+ działania tych algorytmów zapisywany jest w postaci
+ <strong>metryki</strong> we wpisie w tabeli. Poniżej wymieniono
+ ważniejsze protokoły IGP, oraz ich metody na określenie metryki.
+ </p>
+ <ul>
+ <li><strong>Protokół RIP (Routing Information Protocol)</strong> -
+ Metryka to liczba <em>przeskoków</em> - kolejnych routerów na trasie.
+ Maksymalnie może ich być 15.</li>
+ <li><strong>Protokół OSFP (Open Shortest Path First)</strong> -
+ Metryką jest "koszt" skumulowanej przepustowści od źródła do celu.
+ Szybszym łączom przypisuje się niższe koszta w porównaniu
+ wolnieszymi (droższymi) łączami.</li>
+ <li><strong>EIGRP (Enchanced Interior Gateway Protocol)</strong> -
+ Oblicza metrykę na podstawie najwolniejszej przepustowości oraz
+ wartości opóźnienia, ale może również uwzględniać obiążenie i
+ niezawodność.</li>
+ </ul>
+ <p>
+ Dużą zaletą protokołu EIGRP jest równoważenie obiążenia, jeśli trasy
+ mają identyczną metrykę, to protokoł może zdecydować aby część
+ strumienia pakietów pusćić jedną trasą, a część drugą. Do celu
+ dotrą w tym samym czasie. Tak mówi o tym teoria.
+ </p>
+ <h2 id="ch14summary">Podsumowanie</h2>
+ <p>
+ W tym rozdziale zapoznaliśmy się sposobami trasowania pakietów z
+ jednej sieci do drugiej. Poznaliśmy jakie funkcje ma router oraz na
+ jakie podstawie dokonuje on wyboru trasy. Dowiedzieliśmy się w jaki
+ sposób router przekazuje pakiety. Przypomnieliśmy sobie podstawową
+ konfigurację routera. Zapoznaliśmy się z trasami statycznymi, trasą
+ domyślną oraz dynamicznymi protokołami routingu. Na koniec
+ dowiedzieliśmy się jak wygląda w trasowanie w praktyce oraz krótko
+ opisaliśmy sobie wewnętrzne protokoły routingu - w jaki sposób
+ wybierają trasę.
+ </p>
</div>
</body>
</html>
projects / mmdev.git / commitdiff