From: xf0r3m <jakubstasinski@protonmail.com>
Date: Mon, 18 Nov 2024 08:28:46 +0000 (+0100)
Subject: Zakończenie redagowania rozdziału 5, modułu 3, kursu CCNA.
X-Git-Url: https://gitweb.morketsmerke.org/?a=commitdiff_plain;h=1e0aa7c1d0e8c47f5448ae1c1aeab615433cd733;p=mmdev.git

Zakończenie redagowania rozdziału 5, modułu 3, kursu CCNA.
---

diff --git a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
index dcc78b8..84ce31f 100755
--- a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
+++ b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html
@@ -13879,8 +13879,8 @@ access-list 100 permit tcp 192.168.10.0 0.0.0.255 any eq www
         <p>
           W poprzednim rodziale dowiedzieliśmy się czym są ACL-ki i w jaki
           sposób możemy wykorzystać je do kształtowania ruchu. Poznaliśmy
-          również podstawowe polecenie, ale bez ich omawiania. Ten rozdział
-          przedstawi nam w jaki sposób tworzy oraz modyfikować, standardowe i
+          również podstawowe polecenia, ale bez ich omawiania. Ten rozdział
+          przedstawi nam w jaki sposób tworzyć oraz modyfikować, standardowe i
           rozszerzone listy ACL oraz dodatkowo jak wykorzystać ACL do kontroli
           zdalnego dostępu do urządzeń.
         </p>
@@ -13891,7 +13891,7 @@ access-list 100 permit tcp 192.168.10.0 0.0.0.255 any eq www
           przełożyć te zasady na polecenia IOS, w tym momencie warto dołączać
           komentarze. Kiedy nasza lista jest hipotetycznie gotowa, możemy ją
           skopiować do środowiska testowego - może to być PT lub fizyczne
-          urządzenie.
+          urządzenia.
         </p>
         <p>
           Chcąc utworzyć standardową numerowaną listę ACL w konfiguracji
@@ -13910,7 +13910,7 @@ Router(config)# access-list access-list-number {deny | permit | remark text} sou
         </p>
         <ul>
           <li><code class="code-inline">access-list-number</code> - numer listy
-            ACL, dla standardowych listy jest od 1 do 99 lub 1300 do 1999.</li>
+            ACL, dla standardowych list jest od 1 do 99 lub 1300 do 1999.</li>
           <li><code class="code-inline">deny</code> - odmowa dostępu, jeśli
             warunek został spełniony.</li>
           <li><code class="code-inline">permit</code> - udzielenie dostępu,
@@ -13994,7 +13994,7 @@ Router(config-if) # ip access-group {access-list-number | access-list-name} {in
           sposobem jest użycie <strong>numerów sekwencyjnych</strong>.
         </p>
         <p>
-          Numery skwencyjne wyświetlane są gdy używamy polecenia
+          Numery sekwencyjne wyświetlane są gdy używamy polecenia
           <code class="code-inline">show access-list</code> do wyświetlenia
           list ACL. 
         </p>
@@ -14026,9 +14026,9 @@ Standard IP access list 1
 R1#
 </pre>
         <p>
-          W przypadku nazwanej listy postępujemy podobnie, tylko zamiast numery
+          W przypadku nazwanej listy postępujemy podobnie, tylko zamiast numeru
           podajemy nazwę. Użycie numerów sekencyjnych daje nam jeszcze jedną 
-          dodatkową nazwę funkcję mianowicie pozwala nam wprowadzać wpisy w
+          dodatkową funkcję, mianowicie pozwala nam wprowadzać wpisy w
           konkretne miejsca, na liście. Biorąc pod uwagę poprzedni przykład
           chcąc dodać host 192.168.10.5, którego ruch ma również zostać
           zablokowany, to jeśli dopiszemy ją to ta reguła nie będzieć mieć
@@ -14054,16 +14054,17 @@ R1#
           Chcąc wstawić w regułę edytujemy listę za pomocą polecenia
           <code class="code-inline">ip access-list</code> następnie
           rozpoczynamy wpis od numer np. 15. Na koniec opuszczamy tryb
-          konfiguracji listy i wyświetlamy zawartość listy. Wydaje mi się, że
+          konfiguracji listy i wyświetlamy zawartość listy. Wydawać by się
+          mogło, że
           nie takiego efektu się spodziewaliśmy. Ten efekt jest spowodowany
           działaniem funkcji mieszaczjącej na standardowych listach ACL dla
           IPv4.
         </p>
         <p>
           Wyświetlając listę za pomocą polecenia
-          <code class="code-inline">show access-lists</code> możemy zauważyć
+          <code class="code-inline">show access-lists</code> możemy zauważyć,
           że IOS zlicza przypasowania do wpisów w ACL, dzięki czemu możemy
-          zauważyć, czy te wpisy mają w ogóle zastosowanie. Czyszcenia
+          zauważyć, czy te wpisy mają w ogóle zastosowanie. Czyszczenia
           liczników możemy dokonać za pomoca polecenia:
         </p>
 <pre class="code-block">
@@ -14074,12 +14075,12 @@ R1# clear access-list counters
         </p>
         <h2 id="3.5.3.securingvtylinesviastdaclsforipv4">3.5.3. Zabezpieczenia linii VTY za pomocą standardowyej ACL IPv4.</h2>
         <p>
-          Przy użyciu ACL może określić, kto może się podłączyć do naszego
+          Przy użyciu ACL możemy określić, kto może się podłączyć do naszego
           urządzenia zdalnie, a kto nie. Cała metoda polega na utworzeniu
           standardowej listy ACL i następnie na liniach VTY możemy za pomocą
           polecenia <strong>access-class</strong> wskazać ACL, która będzie
-          zezwalać lub blokować zdalny dostę dla zapisanych w niej sieciach lub
-          hostach. Poniżej znajduej się składania polecenia
+          zezwalać lub blokować zdalny dostęp dla zapisanych w niej sieciach
+          lub hostach. Poniżej znajduje się składania polecenia
           <em>access-class</em>:
         </p>
 <pre class="code-block">
@@ -14113,8 +14114,8 @@ R1#
         <p>
           Rozszerzone listy ACL pozwalają nam na dodanie większej ilości
           kryteriów dopasowania pakietów. Listy rozszerzone podobnie jak listy
-          standardowe również mogą być numerowane oraz nazwa. Składnia tworząca
-          listę wraz ze wpisem wygląda następująco:
+          standardowe również mogą być numerowane oraz nazwane. Składnia 
+          tworząca listę wraz ze wpisem wygląda następująco:
         </p>
 <pre class="code-inline">
 Router(config)# access-list access-list-number {deny | permit | remark text} 
@@ -14161,15 +14162,15 @@ R1(config)#
           wchodzący do interfejsu sieci wewnętrznej, zezwalający np. jej
           użytkownikom na korzystanie z HTTP/S. Wówczas hosty naszej sieci,
           nie będą mogły korzystać z innych protokołów, jednak ta pojedyncza
-          lista daje możliwość skomunikowania się z hostami naszej sieci przez
-          hosty z zewnątrz. Potrzebujemy drugiej ACL-ki, która zablokuje taką
+          lista daje możliwość skomunikowania się z hostami naszej sieci
+          z zewnątrz. Potrzebujemy drugiej ACL-ki, która zablokuje taką
           możliwość. Mogli byś my utworzyć pustą listę i przypisać ją do
           kierunku wychodzącego naszego interfejsu wewnętrzego i to tyle. Cały
           ruch zablokowany, w tym odpowiedzi od serwerów WWW dla hostów naszej
           sieci. Oczywiście przy takiej transmisji moglibyśmy dopuścić ruch
           na porcie źródłowym TCP/80 lub TCP/443 (HTTP, HTTPS). Co nie jest
           dobrym rozwiązaniem, ponieważ nie jest problemem wysłanie pakietu 
-          o sfałszowanym porcie źródłowym. W tym przypadku z korzystamy z
+          o sfałszowanym porcie źródłowym. W tym przypadku skorzystamy z
           wpisu dopuszczającego cały TCP dla sieci 192.168.10.0/24, ale tylko
           dla połączeń już nawiązanych, blokując tym samym możliwość nawiązania
           nowego połączenia z zewnatrz temu służy opcja
@@ -14187,7 +14188,7 @@ R1(config)#
           Wiele pozostałych czynności dokonywanych na listach rozszerzonych
           dokonuje się w sposób analogiczny do listy standardowych. Przyczym
           w przypadku wstawiania zasad do listy, to na listach rozszerzonych
-          nie działa algorytm mieszczający, zatem kolejność wpisów powinna być
+          nie działa algorytm mieszający, zatem kolejność wpisów powinna być
           taka jaką my sobie zadeklarowaliśmy, ale nie jak ustalił to IOS.
         </p>
         <p>