From: xf0r3m
+ Za pomocÄ protokóŠoraz modeli możemy wyjaÅniÄ w jaki sposób urzÄ dzenia + podÅÄ czone do sieci mogÄ uzyskaÄ dostÄp do jej zasobów. +
++ Sieci komputerowe mogÄ byÄ rożne pod wzglÄdem wielkoÅci oraz zÅożonoÅci. + Nie jest wystarczajÄ ce poÅÄ czenie miÄdzy nimi, potrzebne jest również + ustalenie wspólnych metod komunikacji. W każdej komunikacji istniejÄ + trzy elementy: źródÅo (nadawca), cel (odbiorca) oraz kanaÅ (medium), + który umożliwia komunikacjÄ miÄdzy jej skÅadnikami. +
++ WiÄkszoÅÄ komunikacji zarzÄ dzana jest za pomocÄ protokoÅów. ProtokoÅy + sÄ zestawem zasad, które należy przestrzegaÄ, aby komunikacja mogÅa + dojÅÄ do skutku i te zasady mogÄ byÄ rożne w zależnoÅci od protokoÅu, a + strony komunikacji muszÄ je zaakceptowaÄ. +
++ ProtokoÅy chcÄ c braÄ udziaÅ w komunikacji sieciowej muszÄ speÅniÄ takie + wymagania jak: kodowanie wiadomoÅci, jej formatowanie oraz + enkapsulacja, wielkoÅÄ wiadomoÅci czy możliwoÅci jej dostarczenia + istotnym czynnikiem tutaj może byÄ rozÅożenie etapów komunikacji w + czasie. +
++ Kodowanie jest proces zmiany formy wiadomoÅci do celów transmisji. + Natomiast dekodowanie jest procesem odwrotnym do kodowania. WiadomoÅÄ + powraca do pierwotnej formy w celu interpretacji. +
++ WysyÅana wiadomoÅÄ musi mieÄ odpowiedniÄ formÄ lub strukture. Zależy + to medium przez jakie jest przesyÅana. WiadomoÅci przesyÅane przez + sieci muszÄ zostaÄ skonwertowane do postaci bitów. Bity te sÄ poźniej + zamieniane na impulsy Åwietlne, dźwiÄk czy impulsy elektryczne. + Odbiorca musi ten proces odwróciÄ, aby móc odczytaÄ wiadomoÅÄ. +
++ Jak wspomniano istotny w komunikacji może byÄ czas, w tym takie + zagadnienia jak kontrola przepÅywu, która zarzÄ dza + prÄdkoÅciÄ transmisji. Definiuje jak dużo informacji można przesÅaÄ i + z jakÄ prÄdkoÅciÄ może ona zostaÄ dostarczona. InnÄ wartosciÄ jest + czas odpowiedzi, który okreÅla ile jedna ze stron może czekaÄ na + odpowiedź od drugiej. Kolejnym czynnikiem definiujÄ cym poniekÄ d czas + jest dostÄp do ÅÄ cza, w którym okreÅlane jest kiedy można wysÅaÄ + wiadomoÅÄ. Zapobiega to tworzeniu kolizji - sytuacji kiedy dwóch + nadawców zaczyna nadawaÄ na tym samym kanale. Nie które algorytmy + dostÄpu do ÅÄ cza wykrywajÄ kolizje i organizujÄ retransmisje + uszkodzonych danych inne posiadajÄ mechnizmy pozwalajÄ ce na ich + unikniÄcie. +
++ Istnieje kilka sposobów na dostarczenie wiadomoÅci. NajprostszÄ z nich + unikast, mamy jednego nadawcÄ oraz jednego odbiorcÄ. + W inny przypadku wiadomoÅÄ może trafiÄ do wielu odbiorców bÄdÄ cych + czÄÅciÄ tej samej grupy - multikast. Ostatni rodzaj + dostarczenia to wiadomoÅÄ skierowana do wszystkich odbiorców - + broadkast. +
++ ProtokoÅy sieciowe skÅadajÄ ze zbioru reguÅ. MogÄ one okreÅlaÄ + zastosowania programowe oraz sprzetowe, jak i oba. Każdy protokóŠ+ posiada wÅasne funkcje, format czy zasady. +
++ UrzÄ dzenia wykorzystujÄ uzgodnione protokoÅy. MogÄ mieÄ one takie + funkcje jak: adresacja - pozwalajÄ ca na identyfikacjÄ nadawcy i + odbiorcy; rzetelnoÅÄ - gwarancje dostarczenia danych; kontrolÄ + przepÅywu - okreÅlajÄ cÄ optymalnÄ prÄdkoÅÄ dla przesyÅanych danych; + sekwencyjnoÅÄ - unikalne oznaczanie danych podczas transmisji; + detekcjÄ bÅÄdów - okreÅlenie czy jakieÅ dane nie zostaÅy uszkodzone + podczas transmisji oraz interfejs aplikacji - pozwalajÄ cy na + komunikacjÄ aplikacji z poÅrednictwem tego protokoÅu. +
++ W komunikacji sieciowej wymagane jest stosowanie kilku protokoÅów, + Każdy znich posiada swój format danych. Takimi protokÅami sÄ Ethernet, + Internet Protocol (IP), Transmission Control Protocol (TCP) czy + Hypertext Transfer Protocol (HTTP) +
++ ProtokoÅy muszÄ byÄ w stanie wspóÅpracowaÄ z innymi protokoÅami. + Zestawy protokoÅów to grupa powiÄ zanych ze sobÄ + protokoÅów niezbÄdnych do komunikacji lub zbiór reguÅ wspóÅpracujÄ cych + ze sobÄ w celu rozwiÄ zania problemów. ProtokoÅy sÄ czÄsto postrzegane + w kategoriach warstw: warstw wyższych czy niższych, które majÄ + za zadanie przenieÅÄ dane oraz dostarczyÄ usÅugi warstwom wyższym. +
++ Obecnie mamy kilka różnych zestawów protokoÅów. NajczÄÅciej spotykany, + zarzÄ zany przez IETF - + Internet Protocol Suite lub TCP/IP, + Open Systems Interconnection protocols, rozwijany + przez organizacje takie jak ISO wraz z ITU. PozostaÅe takie + Apple Talk czy Nowell NetWare nie sÄ + już rozwijane ani stosowane w szerszej skali. +
++ ProtokoÅy TCP/IP operujÄ na warstwie aplkacji, transportu, czy + internetu. ProtokoÅami dostÄpu do ÅÄ cza, a zarazem najpopularniejszymi + dla sieci LAN sÄ Ethernet oraz WLAN (sieÄ bezprzewodowa). +
++ ProtokóŠTCP/IP jest stosem protokoÅów wykorzystywanym przez sieÄ + Internet i zawierajÄ cÄ wiele protokoÅów. Jest to otwarty ogólnodostÄpny + standard, który może zostaÄ użyty przez dowolnego producenta. Jest on + oparty na standardach przyjÄtych przez przedsiÄbiorstwa sieciowe oraz + aktualizowany przez instytucje standaryzujÄ ce w celu zapewniania + interoperatywnoÅci. +
++ Proces komunikacji w stosie TCP/IP wyglÄ da nastÄpujÄ co, że przeglÄ darka + internetowa enkapsuluje stronÄ (przy użyciu TCP/IP) i wysyÅa jÄ do + klienta. Klient + dekapsuluje przy użyciu stosu TCP/IP i przekazuje do przeglÄ darki. +
++ Otwarte standardy zapewniajÄ interoperacyjnoÅÄ, konkurencyjnoÅÄ i + innowacyjnoÅÄ. Organizacje standaryzujÄ ce sÄ niepowiÄ zane z żadnym z + producentów sprzÄtÄ , organizacjami non-profit. PowoÅane aby + rozwijaÄ koncepcje otwartych standardów. +
++