From 5adfd25a1b6a3004af07c956954e21e828d7032e Mon Sep 17 00:00:00 2001 From: xf0r3m Date: Sat, 7 Dec 2024 18:51:52 +0100 Subject: [PATCH] =?utf8?q?Kontynuacja=20tworzenia=20rozdzia=C5=82u=209,=20?= =?utf8?q?modu=C5=82u=203=20kursu=20CCNA.?= MIME-Version: 1.0 Content-Type: text/plain; charset=utf8 Content-Transfer-Encoding: 8bit --- articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html | 242 +++++++++++++++++++++++++ 1 file changed, 242 insertions(+) diff --git a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html index ff7ee3c..2e52e51 100755 --- a/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html +++ b/articles/terminallog/Cisco_-_CCNA.html @@ -15384,6 +15384,248 @@ Dynamic mappings: rodzaju transmisjom pierwszeństwo na innymi mniej wrażliwymi na utratę pakietów.

+

3.9.1. Specyfikacja ruchu sieciowego

+

+ Na początku XXI w. w ruchu sieciowym można było zaobserwować takie + transmisje jak klasyczna transmisja danych oraz transmisje głosowe + VoIP. Obecenie również dużą częścią ruchu zajmują również transmisje + wideo, zarówno spotkania przy użyciu komunikatorów jak i telewizja + wykorzystująca obecnie w dużej mierze sieć Intenet. Te rodzaje + ruchu mają bardzo specyficzne wymagania odnośnie jakości połączenia. +

+

+ Ruch transmisji głosowej jest bardzo wrażliwy na opóźnienia oraz na + utracone pakiety. Retransmisje w tym przypadku nie mają sensu, + dlatego też ruch tego rodzaju musi mieć wyższy priorytet niż ruch + innego rodzaju. Transmisje głosowe dopuszczają poźnienie do 150 ms, + jitter do 30 ms, strata pakietów do 1% oraz wymaganie + przepustowości od 30 do 128 Kb/s. Cechami charakterystycznymi tego + ruchu są: płynność, łagodność, wrażliwość na opoźnienia i przerwania + oraz preferencja transmisji UDP nad TCP. +

+

+ W przypadku ruchu wideo jest bardziej niespójny i nieprzewidywalny + w porównaniu do ruchu głosowego. W zależności od dynamiki + wyświetlanych treści ruch ten może przesłać znacznie więcej danych + tym samym odcinku czasu. Podobnie do ruchu głosowego ruch ten jest + wrażliwy na warunki sieciowe, ale nie aż tak bardzo jak ruch głosowy + Ruch wideo również powinien posiadać zwiększony priorytet, kosztem + ruchu mniej wrażliwego na zakłócenia - takiego jak ruch danych. + W przeciwnym wypadku transmisje czy strumienie wideo mogą być + niezdatne do oglądania. Transmisje wideo dopuszczają opoźnienia na + poziomie do 200 - 400 ms. Jitter do 30-50 ms, stratę + pakietów na poziomie od 0,1% do 1% oraz minimalną przepustowość na + poziomie od 384 Kb/s do 20 Mb/s. Cechy charakterystyczne dla ruchu + wideo to: gwałtowność, zachłanność, wrażliwość na przerwania i + opóźnienia oraz wybór UDP na TCP. +

+

+ W przypadku transmisji danych aplikacje wykorzystują protokoły UDP + oraz TCP. Gdy aplikacja nie toleruje błędów, wybrany zostanie + protokoł TCP nad UDP, gdyż dokonuje on korekcji błędów przez + retransmisje. Ruch danych może być płynny lub gwałtowny, ale + zazwyczaj jest płynny i przewidywalny. Przypadku ruchu danych to + niektóre aplikacje TCP mogą wykorzystać tyle przepustowości ile da + się uzyskać. Ruch danych jest stosunkowo niewrażliwy na spadki i + opóźnienia w porównaniu z ruche wideo czy ruchem głosowym, to przy + ustalaniu priorytetów, należy wziąć po uwagę doświadczenia + użytkowników - istnieją dwa kryteria: +

+ +

+ Jeśli aplikacja jest interaktywa, a dane są krytyczne to należy + ustawić priorytet dla ruchu tej aplikacji aby uzyskać opoźnienia + mieszczące się w granicach ludzkiego czasu reakcji. Około 1 do 2 ms. + Jeśli na dane nie są krytyczne do aplikację zyskają na większym + priorytecie/mniejszym opoźnieniu. +

+

+ Jeśli aplikacja jest nie interaktywna, a dane są krytyczne to + opóźnienie może znacznie się różnić, o ile zostanie zapewniona + minimalna przepustowość. Jeśli dane są nie krytyczne, aplikacja może + pobrać dla siebie pozostałą część przepustowości związaną z obsługą + głosu, wideo oraz innych danych. +

+

3.9.2. Algorytm kolejkowania

+

+ Do implementacji jakości usług potrzebne są algorytmy kolejkowania. + Te mechanizmy stają się aktywne gdy na łączu występuję przeciążenie. + Kolejkowanie jest narzędziem do zarządzania ograniczeniami, które + można buforować ustalać priorytety i ewentualnie, jeśli to konieczne + zmieniać kolejność pakietów przed przesłaniem ich do miejsca + docelowego. Do wyboru mamy takie algorytmy jak: +

+ +

+ Pierwszą kolejką jest FIFO. Jest to najprostszy + model kolejki, przekazuje on pakiety dalej w kolejności ich + przybycia. Kolejka tego typu nie rozpoznaje ani priorytetów, ani + klas ruchu. Ta kolejka może dopuścić do utraty pakietów ważnego dla + nas ruchu. Jeśli nie są wdrożone żadne inne kolejki jest domyślna + kolejka dla wszystkich interfejsów z wyjątkiem interfejsów + szeregowych E1 (europejskie łącza dzierżawione). +

+

+ WFQ jest zautomatyzowaną metodą planowania, + zapewniającą uczciwy podział przepustowści dla całego ruchu. WFQ + stosuje priorytet lub wagi do zidentyfikowania ruchu. WFQ nie + zezwala na konfiguracji opcji klasyfikacji. WFQ klasyfikuje ruch + do rozmów lub przepływów, następnie określa ile każdy przepływ ma + otzymać przepustowości względem innych. WFQ umożliwia nadanie + niewielkiemu interaktywnemu ruchowi typu SSH lub ruch głosowy + pierszeństwa w stostunku do dużego ruchu takiego jak FTP. WFQ + opiera swoje klasyfikacje na adresacji pakietów, adresach MAC, + numerach protów, protokołach oraz wartości pola typu usługi (ToS) w + nagłówku IPv4. Przypły ruchu o niskiej przepustowości otrzymają + usługę preferencyjną, która pozwoli na terminowe przesłanie całego + ładunku transmisji. Wiekszy ruch jest dzielony proporcjonalnie + między pozostałą przepustowość. WFQ nie jest obsługiwana przez + funkcje tunelowania oraz szyfrowania, ponieważ te funkcje modyfikują + informacje o zawartości pakietów wymaganej przez WFQ do klasyfikacji. + Mechanizm ten również trochę mniej precyzyjnie zapewnia kontrolę + nad alokacją pasma. +

+

+ CBWFQ rozszeraz standardową funkcjonalność WFQ + zapewniając obsługę klas ruchu. Za pomoca CBWQF możemy zdefiniować + klasy na podstawie dopasowania do protokołów, listy ACL, czy + interfejsów wejściowych. Klasy są przypisywane według kryteriów + dopasowania. Definiując klasę określamy jej przepustowość, wagę czy + maksymalny limt pakietów, zdefiniowana przepustowość jest to + gwarantowana szerokość pasma dostarczana klasie podczas przeciążenia. + Chcąc określić klasę, należy również określić limit kolejki dla tej + klasy, tj. maksymalną liczbę pakietów, które mogą się w niej + znajdować. Po osiągnięciu tego limitu pakiety każdy pakiet + docierający na koniec kolejki (nowy pakiet) będzie porzucany. Ten + mechanizm nazywa się tail drop - porzucenie + ogona. Tail drop, traktuje ruch jednakowo i nie rozróżnia + klas usług. +

+

+ LLQ jest funkcja kolejki zapewniająca ścisłe + kolejkowanie priorytetowe (PQ) dla CBWFQ. Ścisłe PQ zapewnia + wysłanie pakietów wrażliwych na opoźnienia takich jak transmisja + głosowa przed pakietami w innych kolejkach. LLQ zapewnia ścisłą + kolejkę priorytetową dla CBWFQ, zmieniejszając zniekształcenia w + transmisji głosowej. +

+

3.9.3. Modele QoS

+

+ Istnieją trzy modele QoS, które możemy wdrożyć: +

+ +

+ QoS jest zaimplementowany w sieci przy użyciu IntServ lub + DiffServ. Podczas gdy IntServ zapewnia najwyższą + gwarancję jakości usług jest bardzo zasobochłonny, a zatem nie jest + łatwo skalowalny. Natomiast DiffServ jest mniej + zasobochłonny i bardziej skalowalny. Te dwa podejścia są czasami + współwdrażane w sieciowych implementacjach QoS. +

+

+ Modele do wdrożenia QoS: +

+ +

3.9.4. Techniki wdrażania QoS

+

+ Utrata pakietów jest zwykle wynikiem przeciążenia na interfejsie. + Większość aplikacji korzystających z protokołu TCP spowoduje to + spowolnienie, ponieważ TCP automatycznie dostosowuje się do + przeciążenia sieci. Porzucone segmenty TCP powoduje, że sesje TCP + zmniejszają rozmiary okien. Niektóre aplikacje nie używają TCP i + nie obsługują zrzutów. Następujące podejścia mogą zapobiegać spadkom + w aplikacjach wrażliwych: +

+ +

+ Narzędzia do wdrażania QoS: +

+ +

+ Zanim pakiet będzie mógł mieć zastosowaną politykę QoS musi zostać + sklasyfikowany. Klasyfikacja i znakowanie pozwalają nam identyfikować + lub oznaczać typy pakietów. Klasyfikacja określa klasę ruchu, + do której należą pakiety lub ramki. Dopiero po zaznaczeniu ruchu + można zastosować do niego zasady. +

+

+ Sposób, w jaki pakiet jest klasyfikowany, zależy od implementacji + jakości usług. Metody klasyfikacji przepływów ruchu na warstwie 2 i + 3 obejmują korzystanie z interfejsów ACL i map klas. Ruch można + również klasyfikować w warstwach od 4 do 7 przy użyciu funkcji + rozpoznawania aplikacji sieciowych (NBAR). +

+

+ Oznakowanie ruchu dla QoS: +

+ -- 2.39.5